SOSYALİSTLERE 104 YILLIK ANMA
10 Eylül 1920’de kurulan Türkiye Komünist Partisi’nin 15 yöneticisinin öldürülüşünün 104. yıldönümü nedeni ile Bodrum Tarihsel Sol Hareketi tarafından anma etkinliği gerçekleştirildi.
10 Eylül 1020’de kurulan Türkiye Komünist Partisi’nin 15 yöneticisinin öldürülüşünün 104. yıldönümü nedeni ile Bodrum Tarihsel Sol Hareketi tarafından anma etkinliği gerçekleştirildi. Etkinlik katılımcılarının kırmızı fularlar takmasını aynı zamanda DİSK-Emekli Sen Bodrum Şube Başkanı olan İbrahim Uzun; “Kırmızı devrimci geleneğimizde ve mücadelemizde önemli bir renktir. Ateşin ve güneşin rengidir. Önemli değerlerimizden Ahmet Kaya’nın seslendirdiği türküde; ‘Şarabın gazabından kork. Çünkü fena kırmızıdır’ sözleri manidardır. Fena kırmızı rengimiz ise oldum olası karanlığın bekçilerinin yürek yağını eritmiştir. Mahkeme kayıtlarında dahi; ‘Kırmızı fular takarak sosyalizm propagandası yapılmıştır’ ibaresi yer alır. Ama ülke gericiliğinin bizden korkması için, fular takmamıza dahi gerek yok. Az önce gözaltına alınan yurtsever gazeteciler Barış Pehlivan, Seda Selek, Serhan Asker fularsızlardı. Şu anda aynı zamanda onlar için de bu alandayız” sözleri ile ifadelendirdi.
KARAHAN “BU MEMLEKET BİZİM”
Bodrum Belediye Meydanı’ndaki saygı duruşunun ardından Tarihsel Sol Hareket adına basın açıklamasını okuyan Bodrumlu emekli Mali Müşavir Bahtışen Karahan; “Bundan 104 yıl önce Mustafa Suphi ve 14 yoldaşı Karadeniz’de pusuya düşürülerek katledildi. 28-29 Ocak 1921’de Karadeniz’de hain bir pusuda canice katledilen yoldaşlarımızın aydınlattığı bağımsızlık, eşitlik, özgürlük, cumhuriyet ve emek yolunda yürümeye devam ediyoruz. Mustafa Suphi ve yoldaşlarından bugüne baktığımızda şunu dillendirmek abartı sayılmaz. Yoldaşlarımızın güneşli dünyası gerçekleşseydi; Kartalkaya’daki 78 canımızın hayatı bir yangın merdiveninden daha ucuz olmayacaktı. Şu sıralarda gözaltına alınan gazeteciler bu akıl ve vicdan tutulması sonuçlara kalmayacaktı. Seçilmişler keyfi bir şekilde görevlerinden alınamayacaktı. Kayyum diye bir sözcüğün bu topraklarda hiçbir karşılığı olmayacaktı. Adalet tanrıçası Themis’in terazi kefeleri hep eşit duracaktı. Güçlüden yana ağır basmayacaktı. Asgari ücret diye insan onuruyla bağdaşmayan bir ölçüt olmayacaktı. Bilim ile hurafe arasında tercih gibi bir saçmalık gündem olmayacaktı. Töreleri batacak, kadın cinayetleri tarihin çöplüğüne atılacaktı. Çocuk gelin, çocuk tacizi gibi deyimler hayatın içerisinde anlaşılmaz bir hal alacaktı. Saymaya kalksak sabahlar yetmez sarf edeceğimiz sözcüklere. Ama 15’lere ve onların ütopyalarına olan bağlılığımız; ekmek, gül ve hürriyet günlerine olan inancımızı da perçinliyor. Sanatçılara adeta mezarlık ve zindan olan bu güzelim memleketimiz;
yaşamın bir sanat, yaşayanlarınsa adeta bir sanatçı bilgeliği ve kıvancı ile yaşayacağı yeryüzü cennetine dönüşecektir. Bu ülke, bu ülkenin emekçi insanları bunu fazlası ile hak ediyor. Şairin dediği gibi; Bu memleket bizim” ifadelerine yer verdi.
SOSYALİSTLER ANISINA DENİZE ÇELENK BIRAKILDI
Basın açıklamasının ardından; “Onbeşler başlattı. Yüzbinler sürdürüyor”, “Onbeşlere sözümüz. Devrim olacak” sloganları atan topluluk Barış Meydanı’na doğru türküler söyleyerek ve kortej oluşturarak yürüyüşe geçti. Limana gelen topluluk, üzerinde; “28-29 Ocak 1921’i Unutma” ibaresi bulunan çelengi denize bıraktı. Çelenk denize bırakılırken, Tarihsel Sol Hareket Sözcüsü Aydın Doğer; “Bu çelengi sadece Karadeniz’in karanlık suları aydınlansın diye denize bırakmıyoruz. Cezaevlerindeki tutsaklarımızın zindan kapılarındaki kilitler kırılsın, gazetecik suç olmaktan çıkarılsın, ormanlarımız-denizlerimiz rant için yağmalanmasın, termikten kanser ölümleri sonlansın, zeytin için adalet gerçekleşsin diye de Ege’nin mavi sularına bırakıyoruz” görüşlerini dile getirdi.
104 Yıl Önce Bugün Ne Olmuştu?
Mustafa Suphi ve arkadaşları emperyalist işgale karşı Anadolu halkının mücadelesine katkı sunmak ve Osmanlı’ya karşı yükselen Cumhuriyet değerlerine katkı için yola çıktılar. 28 Ocak’ı 29’una bağlayan gece, Karadeniz açıklarında katledildiler. Bu katliam cumhuriyet tarihinin en vahşi siyasi cinayetlerinden birisi olarak arşivlerde yerini aldı. Katliamın baş sorumlusu olarak bilinen Yahya Kahya, daha sonra yolsuzluk ve Enver Paşa’yla ilişkileri yüzünden tutuklanarak, Sivas’ta yargılandı. Ancak suçsuz bulunarak serbest bırakıldı. Bu arada „Sanki ben tek başıma mı idim? Üzerime daha varırlarsa her şeyi ortaya dökerim“ yolundaki sözlerinin yaygınlaşmasının ardından Trabzon’da faili meçhul bir şekilde öldürüldü.
