Çocuk büyürken çevresini tanıdığı gibi kendi bedenini de tanımaya başlar. Bedenine dokunması, bedenler arasındaki farkları fark etmesi ve bunlarla ilgili sorular sorması çoğu zaman meraktan kaynaklanır.
Bedenle ilgili keşif küçük yaşlarda başlayabilir. Çocuk konuşmaya başladıkça sorular da artar. İki üç yaşlarında beden farklarını fark edebilir; dört beş yaşlarında “Bebekler nereden geliyor?” ya da “Kızların ve erkeklerin bedenleri neden farklı?” diye sorabilir. Her çocuk aynı yaşta ve aynı biçimde gelişmez.
Burada yetişkinin tepkisi önemlidir. Çocuğu azarlamak, korkutmak ya da “ayıp” diyerek susturmak merakını ortadan kaldırmaz; yalnızca bu konuları ailesiyle konuşmasını zorlaştırabilir. Çocuk soru sorduğunda kısa, doğru ve yaşına uygun cevaplar vermek gerekir. Ona bedeninin kendisine ait olduğunu ve rahatsız olduğu bir durumu güvendiği bir yetişkine anlatabileceğini öğretmek de bu eğitimin parçasıdır.
Bu sorumluluk hem ailede hem eğitimcilerde. Evde anne baba, çocuğun sorularını geçiştirmeden dinlemeli; bedenini tanımasına ve özel bölgelerini korumasına yardımcı olmalı. Çocuk, kendisini rahatsız eden bir durum olduğunda bunu annesine, babasına ya da güvendiği bir öğretmenine anlatabileceğini bilmeli.
Eğitimciler de sınıfta ve okulun ortak alanlarında aynı yaklaşımı sürdürmeli. Çocukların sorularına gülmemeli, onları utandırmamalı; çocuklara kendi bedenlerine ve arkadaşlarının sınırlarına saygı göstermeyi öğretmeli. Tuvalet, üst değiştirme ve kişisel bakım sırasında mahremiyeti gözetmeli; gerekli yetişkin gözetimini sağlamalılar. Ev ve okul bu konularda aynı dili kullandığında çocuk, hem kendi sınırlarını hem de başkalarının sınırlarını daha iyi öğrenir.
Tablet ve telefonlarda çocukların karşısına her türlü içerik çıkabilir. Aileler çocuklarının ne izlediğini takip etmeli, yaşlarına uygun içerikler seçmeli ve gerektiğinde izledikleri hakkında konuşmalıdır. Eğitimciler de ailelere bu konuda yol göstermelidir. Tablet bir araçtır; anne babanın ve öğretmenin yerini tutamaz.
Her merak uzman desteği gerektirmez. Ancak davranış sürekli tekrarlanıyor, çocuk yönlendirilemiyor, zorlama ya da zarar içeriyor veya çocukta belirgin korku ve sıkıntı yaratıyorsa aile bir uzmana danışmalı..
Çocuğu korumak, beden hakkında susmak ya da tableti eline verip onu oyalamak değildir. Çocuk bedenini, sınırlarını ve başkalarına saygıyı önce anne babasından ve eğitimcisinden öğrenmeli; ekran ise yetişkinlerin rehberliğinde kullanılan bir araç olarak kalmalıdır.
