Okul bahçelerindeki tanıdık sabah telaşı, yerini birkaç günlüğüne tatlı bir sessizliğe bıraktı. Hafta sonlarıyla birleşen dokuz günlük ara tatilde alarmlar sustu; beslenme çantaları ve “O ödev yarın sabah teslim edilecek!” telaşı da kısa bir molaya girdi.
Madalyonun bir de öteki yüzü var. İlk günün özgürlük sarhoşluğu, çoğu zaman ikinci gün öğle saatlerinde evin koridorlarında yankılanan o meşhur nakarata dönüşüyor: “Anneee, babaaa, ben çok sıkıldım!”
Gelin, bu dokuz günü ne soru bankası kampına ne de ekran maratonuna çevirelim. Ailece bağlarımızı güçlendirecek, hepimize iyi gelecek bir nefes aralığı olsun.
…
Hepimizin içinde “Tatilde konu tekrarı yapmazsa öğrendiklerini unutur mu?” diye fısıldayan küçük bir ses olabilir. Biraz kısalım o sesi. Sınava hazırlanan öğrenciler için kısa tekrarlar yararlı olabilir; ama tatilin asıl amacı dinlenmek, oyun oynamak ve öğrenilenleri sindirmek. Çocuğu daha ilk günden ağır bir programa sokmak, tatili okulun uzantısına çevirir. Bırakalım, önce bir derin nefes alsınlar.
…
Tatil başlayınca tablet ve telefonlar çocukların eline mıknatıs gibi yapışabilir. “Yasak!” dedikçe ekranın cazibesi de artabilir. Bunun yerine, tatilin başında kahveleri ve sütleri alıp birlikte konuşalım. Ekran için yaşına uygun sınırlar koyalım; kalan zamanda ne yapacağımıza da beraber karar verelim. Çocuğa söz hakkı tanıyan bu anlaşma, tatil sonunda yaşanabilecek gerilimi azaltabilir.
…
Her aile tatili aynı imkânlarla geçiremiyor. Kimi bavulunu toplayıp yola çıkıyor, kimi evinde kalıyor. Çocuklarımızın güzel anılar biriktirmesi için uzak yerlere gitmek ya da alışveriş merkezlerinde para harcamak şart değil. Mahallede kısa bir yürüyüş, aile büyüklerine sıcak bir ziyaret, açık havada oyun ya da birlikte hazırlanan bir akşam yemeği… Pahalı planlar yapamadığınız için kendinizi suçlamayın.
Çocukların çoğu zaman beklediği, telefonumuzu bir kenara bırakıp gözlerinin içine bakarak geçireceğimiz yarım saat. Birlikte şekli biraz kaymış bir kek çırpmak ya da bebeklik fotoğraflarına bakıp gülmek, pahalı gezilerden daha kalıcı anılar bırakabilir.
…
“Bu kitabı bitirmeden dışarı çıkamazsın!” cümlesi, çocukla kitap arasına duvar örebilir. Bırakalım, ilgisini çeken kitabı kendisi seçsin. Birlikte kütüphaneye ya da kitapçıya gitmek, akşam yan yana uzanıp kendi kitaplarımızı okumak güzel bir başlangıç olabilir. Uyku ve yemek saatlerini tamamen dağıtmadan kuracağımız esnek bir düzen de okula dönüş sabahlarını kolaylaştırır.
…
“Filiz Hanım’ın oğlu tatilde üç kalın roman bitirmiş, bizimki hâlâ koltukta amuda kalkıyor” kıyaslamasına hiç girmeyelim. Her çocuğun dinlenme biçimi, ilgi alanı ve öğrenme hızı farklı. Bu tatilde çocuğumuzu başkalarıyla değil, kendi ihtiyaçları ve mutluluğuyla değerlendirelim.
…
Okullar yeniden açıldığında sınıflara yalnızca çantaları dolu çocuklar değil; dinlenmiş, anlaşılmış ve ailesiyle bağını güçlendirmiş çocuklar da dönsün. Tatilden geriye en çok kaç soru çözüldüğü değil, birlikte geçirilen zamanın sıcaklığı kalsın.
Tüm velilere bol sabırlı, kahvesi soğumayan, kahkahası bol bir tatil diliyorum!
